7 weken in Shanghai

Het is weer even geleden dat ik een bericht heb gepost. Maar er is dan ook veel te doen en te zien en daarnaast is er internet dat niet altijd wil meewerken hier. Je hebt een VPN account nodig om buiten China te internetten en die verbinding wil ook niet altijd.

Gelukkig is er wel altijd een fijn plekje om te wandelen met Molly en wel op onze Compound. Hier is het heerlijk rustig in vergelijking met buiten de compound.

  

In middels is hier de zomer aangebroken na een maand van heel veel regen. En met zomer bedoelen ze dus ook echt zomer. De dagen zijn eindeloos warm en benauwd, wat dus betekend dat het bezichtigen van veel dingen op een laag pitje staan, gewoonweg omdat het te warm is zonder airco. Wat rest ons dan?  Uitkijken naar de winter en in de tussentijd voornamelijk van auto naar mall en die malls zijn er heel veel hier in Shanghai. Malls met alle grote en vooral hele dure merken zoals o.a. Gucci, Versace etc., malls met alle gangbare merken, Amerikaans, Engels, Canadees, Europees en Aziatisch… alles is te krijgen, maar zoeken naar westerse maten is een dingetje. In zo’n mall kun je uren rondlopen, vaak zijn er 7-8 verdiepingen en je kunt eindeloos verdwalen.

Ook in de supermarkten kan ik eindeloos ronddwalen en dan mijn ogen uitkijken naar al het uitgestalde waar. Van grote tanks met levende vissen, kikkers en schaaldieren. Een de slagers afdeling waar alles te vinden is van de poten van een kip tot de tong van een rund. Het blijft telkens weer een hele ervaring en steeds ontdek ik weer nieuwe dingen.

IMG_8623

 

Vorige week was het even iets minder heet en daar hebben we dan meteen gretig gebruik van gemaakt en zijn we in het weekend naar Tianzifang hier in Shanghai gegaan. Lekker struinen in een doolhof van smalle straatjes met heel veel kleine winkeltjes en eetstalletjes. Zeker de moeite waard om een kijkje te nemen.

IMG_8625

Cultuurverschillen zijn er in overvloed.

Ik blijf me verbazen over de grote hoeveelheid mensen hier, ja telkens weer. Een gewone zaterdag in bijv. de ikea hier is zoals het op een concert in Nederland zou zijn, zoveel mensen. En die mensen houden ook niet altijd rekening met elkaar. In de winkel in de rij staan ze zo dicht op je dat je de adem van die persoon letterlijk in je nek kunt voelen, want tja het zou zomaar kunnen dat als er een gaatje is iemand anders gewoon voorkruipt. Of terwijl jij probeert af te rekenen komt er iemand van de andere kant die het niet eens is met zijn bon en gewoon tegen de cassiere begint te mekkeren, alsof jij niet bestaat.

Ook de gewoontes van de Chinezen is iets waar je heel erg aan moet wennen. Het gesmak, geslurp en geboer tijdens het eten in een restaurant vol Chinezen kan overweldigend en zeker in het begin storend zijn. Maar in ieder geval weet je dan wel dat het eten smaakt.

Daarnaast is het laten van winden, rochelen en dan spugen ( je fluim ), neus leegmaken door te snuiten, maar niet in een zakdoek, hard hoesten en niesen zonder je mond te bedekken iets wat je met regelmaat hoort en ziet hier ook iets waar ik eigenlijk niet aan kan wennen.

Naast deze voor de westerling toch wel vervelende cultuurverschillen zijn er ook hele fijne verschillen, zoals bijv. acupunctuur. Chinese Medicine. Ik heb van de week mijn eerste acupunctuur behandeling gehad en ga er voorlopig mee door, braaf 2x per week, in de hoop dat het verlichting gaat brengen.  Ook dit vind ik een hele beleving, daar lig je dan op een bedje krijg je naaldjes is je nek, achterhoofd, rug en benen gestoken, warmte lampen op je gericht ( want het is nog niet warm genoeg buiten ), worden er kruiden die smeulen op de naaldjes gezet en als kers op taart gaan ze ook nog dry cupping toepassen. Een beetje gehavend en onder de indruk sta ik na ik denk een uur weer buiten met een een soort van rittenkaart en uitkijkend naar de volgende keer.

Tot snel

Advertenties

Peanutbutter Cookies

10450971_1203882869643298_4244961257429799371_n

De peanut butter cookies zijn de koekjes linksonder op de foto. De andere koekjes zijn vanille-amandel maantjes.

Wie kent ze niet de Amerikaanse Peanutbutter cookies, je moet ze eens geproefd hebben en wat is leuker om ze zelf te maken.

Het recept komt uit het prachtige boek MIETTE, deze heb ik cadeau gekregen van mijn man tijdens een vakantie. Het is een boek vol met prachtige klassieke taarten, koekjes en ander lekkers uit Amerika.

1 1/2 cup bloem

1 tl baking soda

1/4 tl zout

1/2 cup ongezouten boter op kamertemperatuur

1/2 cup suiker

1/3 cup licht bruine basterdsuiker

1/2 tl vanille extract

1 groot ei

1/2 cup + 2 el creamy of chunky pindakaas
Verwarm de over voor op 175 graden.

Zeef bloem, baking soda en zout samen in een kom.

Mix de boter samen met de suiker, basterdsuiker en vanille extract totdat deze romig is. Voeg nu het ei toe en mix totdat deze helemaal is opgenomen, tussendoor de randen van de kom schoonschrapen met een spatel, zodat je zeker weet dat alles goed gemengd wordt. Voeg nu de pindakaas toe en mix totdat deze helemaal gemengd en glad is.

Nu mag het bloemmengsel erbij en mix totdat het net gemixt is. Haal de kom van de mixer af en meng alles nog een keer goed met een spatel.

Nu kun je beginnen met het maken van de koekjes. Om kleine koekjes te maken gebruik je een tl portie om balletjes te rollen. Om grotere koekjes te maken gebruik je ongeveer 1 1/2 el om balletjes te maken.

leg de balletjes op een met bakpapier beklede bakplaat ongeveer 5 cm uit elkaar. Druk de balletjes nu een beetje plat en gebruik een vork of een vleeshamer om de traditionele blokjes in het koekje te krijgen
Strooi een beetje suiker op elk koekje en bak ze in 10 minuten gaar.

In een luchtdichte trommel zijn ze ongeveer 2 weken houdbaar.Pe

Kipfilet uit de oven met groenten en truffelaardappel

3 weken zijn we inmiddels in Shanghai, het is warm,koel,vochtig, klam en geweldig.

Zoveel nieuwe indrukken, geuren en smaken, maar ook hele andere tradities, normen en waarden.

De compound waar wij wonen is voornamelijk bewoond door Chinezen, Japanner, Koreanen, Taiwanezen en een enkele Westerling. Maar daar de volgende keer weer meer over.

Onze spullen zijn nog steeds niet vrijgegeven, dus moeten we doen met de spullen die we in onze koffers hebben meegenomen. Lastig is het wel, maar aan alles is een mouw te passen en gelukkig is alles hier te krijgen.


Na 3 weken alleen maar buiten de deur te hebben gegeten is het toch ook wel eens lekker om een huisgemaakte maaltijd te nuttigen. Dus aan de slag in mijn keukentje hier, het is normaal om maar 2 pitten te hebben, recept opgezocht dat ik in de oven kon klaarmaken. Het is een Amerikaans recept, in de grote supermarkten hier wordt je overladen met Amerikaanse, Canadese, Japanse, Koreaanse en westerse producten, maar vooral veel Amerikaans, omdat er heel veel Amerikaanse Expats zijn.


Je hebt nodig:

2 kipfilets

kleine worteltjes

sperziebonen

salt-free garlic-herb blend*

ranch dressing**

water

3 truffelaardappels

parmezaanse kaas

folie en eventueel een aluminium ovenbakje

* salt-free garlic-herb blend

2 el gedroogde marjolein
2 el gedroogde oregano
2 el gedroogde rozemarijn
2 el gedroogde basilicum
2 el gedroogde peterselie
1 el ui-poeder
1 el gedroogde tijm
2 tl knoflookpoeder
1 tl zwarte peper

**Ranch dressing

1/4 cup gedroogde peterselie
1 el gedroogde dille
1 el knoflookpoeder
1 el ui-poeder
1/2 tl gedroogd basilicum
1/2 tl zwarte peper

Mix alles fijn in een keukenmachine
Om de dressing te maken gebruik je 1/3 cup mayonaise met een beetje water/citroensap of naturel sladressing.

Kruid de kipfilet met de garlic-herb mix en leg ze elk op een stuk aluminiumfolie, groot genoeg om er dadelijk als de groenten erbij zijn een envelop van te vouwen.
Vervolgens op elke kipfilet wat ranch dressing.
Was en snijd de groenten en de aardappel in stukjes en vermeng deze met 4 eetl dressing en 2 eetl water. Leg ze vervolgens op en rond de kipfilets. Vouw nu de aluminiumfolie goed dicht.
Leg de pakketjes in een voorverwarmde oven van 180 graden en laat in 45-50 minuten garen.

Dien direct op!

Smakelijk!